Eindelijk, hè hè, poe poe! Na drie voorrondes, waarin steeds één band zich toegang kon verschaffen voor een felbegeerde plek in de finale, was de Azijnfabriek – illuster Roermonds poppodium – hét decor voor dé zenuwslopende finale van het Ruwe Diamanten Festival van Stichting Roermond In Tune! De absolute hoofdprijs: het Liverpool aan de Maas festival openen!
ZARATAN (bluesrock) – mooi eigen werk maar mist nog wat dynamiek
Zeven maanden na het winnen van de eerste voorronde mag deze Maastrichtse viermans bluesrockformatie opnieuw het spits afbijten! En dat doen ze goed! Het bij vlagen lekker zwoele eigen werk vliegt het publiek in de oren! Voor je het weet is hun set alweer voorbij. Muzikaal zat her wel snor, schoonheidsfoutjes heb ik in ieder geval niet gehoord. Qua performance mag er misschien wat meer dynamiek in; af en toe was het nog een beetje braaf. En de muzikanten mogen elkaar wat meer opzoeken op het podium. Maar hey, Zaratan is een jonge band met een lange toekomst voor zich én al een grote fanbase, dus waar hebben we het eigenlijk over.
INTERCELLULAR (rock) – flinke vooruitgang geboekt maar vooral: jezusmina wát een lef!
Ik kan me uiteraard vergissen, maar ik heb nog nooit de jongste band van de avond met zóveel zelfvertrouwen zien beginnen! Bandje van WIES, het enige Nederlandstalige nummer van de avond, knalt meteen door de speakers. De Azijnfabriek slaat er steil van achterover, maar wordt meteen gevraagd lekker naar voren te komen ‘want we bijten niet’ aldus zangeres Bo. Hun eigen single Antenna en een vers-van-de-pers vetcoole demo vormen mooie (relatieve) rustmomenten in het verder onuitputtelijke enthousiasme en plezier van deze band. Er is geen enkele cover die het publiek niet kent, met als klap op de vuurpijl Teenage Dirtbag met de kopstem van bassist Dante in de hoofdrol – ‘dit is het liedje waarvoor al mijn vrienden hier zijn’ – en een daverend applaus. Misschien is dit wel de band die het meest gegroeid is in hun performance. Nee, niks misschien. Dit ís de band met de meeste groei. De zang van Bo is veel meer steady geworden, Dante is zijn strakke baslijn en kopstem nog niet verloren, leadgitariste Zara speelt nog cleaner, stille kracht Tijl is op gitaar en toetsen op geen foutje te betrappen en drummer Kyran slaat er bijna doorheen. Puntje van aandacht: de energie mag wat meer beheerst worden door de show heen. Voor nu: petje af en trots zijn!
RIGHT BACK (hardrock) – té goed voor een ruwe diamant?
Maar dan… betreedt de vijfkoppige Panningse formatie Right Back de bühne. Ow shit. Hardrockwervelwind orkaankracht oet de Kepel. Tomeloze energie in de gitaarsectie. Leading lady zangeres Nikki waarvoor geen noot te hoog is. Eigen werk waarvan het niet eens opviel dát het eigen werk is. Kortom, voor de duivel nog niet bang te krijgen. Dan trek ik maar één conclusie. Dit. Is. Next. Level. Als iemand dacht dat alles al voorbij was gekomen, had diegene het goed mis. In hoog tempo wordt de hele set erdoorheen gejast, in de positieve zin van het woord. In datzelfde tempo blaast Right Back het publiek naar alle hoeken en gaten van de Aek. Alleen de diehard fans wagen het nog om vooraan te staan. Van alle drie de bands heeft Right Back de minste tijd gehad om zich voor te bereiden op deze finale (hun voorronde was op 23 juni), maar dat was niet te merken. Hun show stond de vorige keer al als een huis en de feedback dat er wat rust in het optreden mag, hebben ze mooi verwerkt.
De professionaliteit van Right Back zet me echter wel aan het denken: is deze band niet zó goed, dat ze het predicaat ‘ruw’ allang ontstegen zijn?
DE WINNAAR:
Het is en blijft natuurlijk wel een finale, en dan heb je een bijzondere gast nodig voor de uitslag. Niemand minder dan de wethouder voor cultuur Felix van Ballegooij (PvdA Roermond), ooit vaste gast van de Azijnfabriek, kwam naar voren om de winnaar bekend te maken. Nadat de apetrotse juryvoorzitters Goof, Eddie en Ton hun zegje hadden gedaan over de bands was het hoge woord aan de wethouder, die na de spanning nog meer opgebouwd te hebben RIGHT BACK tot welverdiende en terechte winnaar uitriep. Zij komen op zaterdag 23 november Right Back naar Roermond om het enige echte Liverpool aan de Maas festival te openen. Publieksfavoriet Intercellular kreeg de handen het hardst op elkaar en werd tweede; zij krijgen een workshop aangeboden. Maar deze muzikale avond kon abslouut niet eindigen zonder een viervoudige toegift van de winnaars waarin nogmaals duidelijk werd hoe professioneel en sportief deze band is: tijdens het een-na-laatste liedje van de toegift riep Right Back-zangeres Nikki de frontvrouwen van Zaratan en Intercellular het podium op om samen af te sluiten!
En daarmee was dit het Ruwe Diamanten Festival 2024! Oneindig veel dank aan alle bands, vrijwilligers en publiek! Tot volgend jaar?!
P.S. Afgelopen edities van Liverpool aan de Maas waren razendsnel uitverkocht en met Right Back als opener wil je deze editie écht niet missen. Ben er snel bij want op=op! Goof, Eddie en Ton: ik wens jullie veel wijsheid met het samenstellen van de rest van de line-up, want welke band gaat dit nog evenaren?
